Kinezjologia Edukacyjna, której twórcą jest dr Paul Dennison, jest metodą wspierania naturalnego rozwoju człowieka, bez względu na jego wiek, poprzez różne ćwiczenia ruchowe. Dr Dennison na bazie różnych dziedzin nauki, między innymi kinezjologii stosowanej i behawioralnej, psychologii, pedagogiki, Programowania Neurolingwistycznego Jest to scenariusz, który zawiera przykłady ćwiczeń i zabaw z kinezjologii edukacyjnej znanej również jako metoda Paula Dennisona. Ta metoda zalecana jest nie tylko w pracy z młodszymi dziećmi, ale również z młodzieżą jak i osobami dorosłymi. Niektóre ćwiczenia można wykorzystać organizując przerwy śródlekcyjne, a cały scenariusz np. podczas zajęć świetlicowych. Są to Kinezjologia edukacyjna jako nowy kierunek w terapii rozwoju psychomotorycznego dziecka Oglądaj/ Otwórz kinezjologia_edukacyjna_jako_now_grzywniak_celestyna_000611.pdf (643.9KB) Owa metoda opiera się o proste ćwiczenia fizyczne wykorzystywane w taki sposób, aby zintegrować pracę ciała i umysłu. Kinezjologia edukacyjna zakłada, że ciało i umysł działają na siebie wzajemnie, dlatego też określony ruch, dotyk, ucisk może przesłać do mózgu impuls wywołujący określoną, zamierzoną reakcję. P. . Opracowała: Katarzyna Szydłowska OPIS ĆWICZEŃ: Ruchy naprzemienne – ruch polega na jednoczesnym wymachu ręką i przeciwną nogą. Podnosimy do góry prawe kolano i dotykamy go lewą dłonią lub łokciem, następnie podnosimy lewe kolano i dotykamy lewą dłonią lub łokciem. Leniwe ósemki – na wysokości, naprzeciw nosa wyznaczamy punkt. Od niego rozpoczynamy kreślenie kciukiem koła- w lewą stronę do góry. Po powrocie do punktu rozpoczynamy kreślenie drugiego koła- w prawą stronę ku górze. Oczy podążają za kciukiem. Wielokrotnie powtarzamy ten ruch. Robimy go raz jedną raz drugą ręką, następnie obiema. Ósemki możemy kreślić w powietrzu, po plecach drugiej osoby, na ścianie, na papierze, na piasku itp. Rysowanie oburącz – rysujemy obiema rękami równocześnie, symetrycznie względem wyznaczonego środka różne wzory w przestrzeni lub na płaszczyźnie. Energetyczne ziewanie – masując staw żuchwowo- skroniowy, otwieramy usta i głęboko ziewamy. Oddychanie przeponowe – w pozycji stojącej lub leżącej kładziemy dłonie na dolnej części brzucha. Bierzemy głęboki wdech, czujemy jak dłonie oddalają się od siebie, powoli robimy wydech, dłonie zbliżają się. Pozycja Dennisona – I faza: W dowolnej pozycji krzyżujemy nogi w kostkach, ręce wyciągamy do przodu, dłonie odwracamy na zewnątrz a kciuki kierujemy ku dołowi. Krzyżujemy ręce, splatamy palce, przyciągamy do klatki piersiowej. Językiem dotykamy podniebienia. Możemy zamknąć oczy. II faza: Nogi ustawiamy równolegle do siebie, ręce łączymy opuszkami palców. Pompowanie piętą – stajemy prosto, odstawiamy nogę do tyłu w jednej linii z drugą z uniesioną piętą. Podczas wydechu dociskamy piętą do podłogi a przednią nogę uginamy w kolanie. Robiąc wdech, ponownie unosimy piętę, a przy wydechu znów ją opuszczamy. Powtarzamy ćwiczenie zmieniając układ nóg. Punkty na myślenie – przyjmujemy pozycję stojącą lub siedzącą odszukujemy dwa punktu pod obojczykiem obu stron mostka. Kładziemy palec wskazujący na tych punktach i masujemy je. Drugą rękę trzymamy na pępku. Powtarzamy ćwiczenie zmieniając ręce. Punkty ziemi- palcami jednej ręki dotykamy punktów pod dolną wargą, możemy masować. Drugą rękę trzymamy na brzuchu. Powtarzamy zmieniając układ rąk. Punkty przestrzeni – palcami jedne ręki dotykamy punktów nad górną wargą, drugą rękę kładziemy na kości ogonowej. Patrzymy w górę. Powtarzamy zmieniając ręce. Punkty równowagi – palcami jednej ręki dotykamy wypukłości za uchem i przy podstawie czaszki, drugą trzymamy na pępku. Powtarzamy zmieniając układ rąk. Punkty pozytywne – końcami palców lekko dotykamy punktów między łukiem włosów a brwiami, na wypukłości czołowej. Oddychamy spokojnie, możemy zamknąć oczy. Ćwiczenia wykonujemy do momentu odczucia harmonijnego pulsowania obu dotykanych obszarów. Krążenie szyją – powolnym ruchem przenosimy głowę od ramienia do ramienia, broda jak najbliżej klatki piersiowej. Robimy to na wydechu. W skrajnym bocznym skrzywieniu głowy robimy wdech i powtarzamy czynność. Kołyska – siadamy na podłodze, ręce lekko ugięte opierają się o podłoże, nogi złączone w kolanach przenosimy z jednej strony na drugą. Kapturek myśliciela – kciukiem palcem wskazującym, masujemy kilkakrotnie małżowinę od góry do dołu, lekko ją rozwijając. Następnie rozciągamy delikatnie małżowinę od dołu do góry. Energetyzator – siadamy kładziemy ręce przed sobą(na udach, biurku) na wdechu wyginamy się w łuk zachowując kierunek od dołu ku górze, na wydechu, opuszczamy głowę w stronę grzbietu. Ćwiczymy płynnie i elastycznie. Słoń – stajemy w lekkim rozkroku z rozluźnionymi kolanami. Ręka wyciągnięta do przodu, grzbietem do góry, głowa przytulona uchem do ramienia, wzrok podąża za poruszającą się ręką. Kreślimy w powietrzu leniwą ósemkę. Sowa – mocno chwytamy prawą dłonią mięśnie z lewej strony między barkiem a szyją, obracamy głowę w tę stronę. Bierzemy głęboki wdech i kierując głowę w stronę przeciwległą głośno wydychamy powietrze. Gdy głowa znajdzie się przy prawym ramieniu, ponownie bierzemy głęboki wdech i wydychając powietrze wracamy do punktu wyjścia. Zginanie stopy – siadamy, jedną nogę kładziemy na kolanie drugiej, z wdechem przyciągamy stopę w stronę kolana, przy wydechu opuszczamy ją z powrotem w przeciwnym kierunku. Wykonujemy ćwiczenie trzymając rękami: 1. przyczepy mięśni łydki, 2. przyczepy mięśni goleni. Powtarzamy ćwiczenie zmieniając układ nóg. Aktywna ręka – wyprostowaną rękę unosimy do góry. Chwytamy ją drugą ręką od tyłu poniżej łokcia i na wydechu naciskamy ją w czterech kierunkach. Naciskana ręka stawia opór. Luźne skłony – siadamy, wyprostowane nogi krzyżujemy w kostkach. Ręce podnosimy , robimy skłon tułowia do przodu. Ruch ten wykonujemy na wydechu, kilkakrotnie przenosząc ciężar ciała z jednego pośladka na drugi. Ręce wraz z ciałem znajdują się po tej samej stronie. Prostując się robimy wdech. Picie wody – woda jako najlepszy elektrolit, zapewnia efektywne przyswajanie, przetwarzanie i przechowywanie zdobytych informacji. PROPOZYCJE ZESTAWÓW ĆWICZEŃ Z KINEZJOLOGII EDUKACYJNEJ czytania • Punkty na myślenie • Ćwiczenia naprzemienne • Motylek na suficie • Wodzenie wzrokiem czytanie • Krążenie szyją • Energetyzujące ziewanie • Ćwiczenia naprzemienne • Kołyska • Oddychanie przeponowe 3. Czytanie ze zrozumieniem • Pompowanie piętą • Zginanie stopy • Wypady czytanie • leniwe ósemki • ćwiczenia naprzemienne • sowa • pompowanie piętą pisania • leniwe ósemki • aktywna ręka • rysowanie oburącz • pompowanie piętą • zginanie stopy • energetyzujące ziewanie • sowa • pompowanie piętą • krążenie szyją • słoń własnego ja • punkty pozytywne • pozycja Dennisona • punkty równowagi całego ciała w zabawach ruchowych • myślenie o X • ćwiczenia naprzemienne • punkty równowagi • kołyska punkty przestrzeni • kobra się na pamięć oraz powtarzanie • ćwiczenia naprzemienne • punkty równowagi • punkty pozytywne • krążenie szyją twórcze • ćwiczenia naprzemienne • kobra • kołyska • leniwe ósemki się ze zrozumieniem i koncentracja • picie wody • ruchy naprzemienne • oddychanie przeponowe • energetyzator • sowa • kapturek myśliciela • luźne skłony • zginanie stopy i łagodzenie nadpobudliwości • sowa • zginanie stopy • aktywna ręka • pompowanie piętą • wypady w bok • luźne skłony • kołyska na boki • punkty przestrzeni emocjonalna • pozycja Dennisona • punkty pozytywne • punkty równowagi • luźne skłony • kiwanie się na boki. Na podstawie pozycji: Hannaford C. „Zmyślne ruchy, które doskonalą umysł”, Warszawa 1998 „Twórcza kinezjologia w praktyce. Propozycje dla każdego”, Warszawa 2002 2,606 total views, 1 views today zoom_out_map chevron_left chevron_right Kinezjologia edukacyjna, której twórcą jest dr Paul Dennison, to prosta i skuteczna metoda wspomagająca naturalny rozwój człowieka. Publikacja stanowi zbiór... Regulamin sklepu Polityka prywatności Dostawa i zwroty Opis Szczegóły Kinezjologia edukacyjna, której twórcą jest dr Paul Dennison, to prosta i skuteczna metoda wspomagająca naturalny rozwój człowieka. Publikacja stanowi zbiór wypowiedzi - scenariuszy zajęć, zabaw i rymowanek, w których ważną rolę odgrywają ćwiczenia dr. Paula Dennisona. Jest rejestrem doświadczeń nauczycieli, trenerów, terapeutów, którzy wspomagają swoją pracę prostymi ćwiczeniami. W książce znalazły się przykłady scenariuszy zajęć z dziećmi w różnym wieku i na różnych etapach edukacyjnych oraz z osobami dorosłymi. Zaprezentowano możliwość wykorzystania Kinezjologii Edukacyjnej zarówno we wspomaganiu naturalnego rozwoju dziecka, jak i stymulowaniu dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Można ją z powodzeniem stosować we wszystkich przedziałach wiekowych zarówno w pracy indywidualnej, jak i grupowej. Indeks 83-915766-2-0 EAN13 8391576620 ISBN 8391576620 Wydawnictwo Kined Autor praca zbiorowa Data premiery 2004 ISBN 83-915766-2-0 Format B5 Stron 164 Okładka miękka Klienci którzy zakupili ten produkt kupili również: Są to ruchy bezpieczne, proste, naturalne. Wspierają integrację oczu, uszu i całego ciała, a co za tym idzie – dają poprawę w pisaniu i czytaniu. Integracja pracy obu półkul mózgowych sprawia, że dziecko staje się otwarte i ciekawe świata, ale też i świadome własnego niepowtarzalnego „ja”. Dziecko zaczarowane ruchami… Picie wody Przed każdymi ćwiczeniami pijemy dużo wody, która wspomaga uczenie się i myślenie, podnosi energetykę ciała i dotlenia mózg. Ilość wody, jaką powinno się wypijać dziennie, oblicza się dzieląc masę ciała przez 11. Ruchy naprzemienne Podnosimy do góry prawe kolano i dotykamy do niego lewą ręką, po czym podniesione lewe kolano dotykamy prawą ręką (ruchy podobne do marszu w miejscu). Ćwiczenie wykonujemy w ciągu dnia możliwie jak najczęściej, w urozmaicony sposób, najlepiej przy codziennych czynnościach. Efekty: poprawa pisania, słuchania, czytania i rozumienia, koordynacji ruchowej lewej i prawej strony ciała, wzmocnienie oddechu, wzrost energii, poprawa wzroku i słuchu. Rowerek Ćwiczymy na miękkiej powierzchni. Podnosimy ręce i głowę do góry. Obejmujemy głowę dłońmi i podtrzymujemy ją. Prawym łokciem dotykamy lewego kolana, potem lewym łokciem prawego kolana, itd. Oddychamy rytmicznie. Efekty: integracja lewej i prawej strony ciała, poprawa czytania, pisania i liczenia. Pozycja Cooka Siadamy, krzyżujemy nogi w kostkach. Wyciągamy ręce przed siebie i przekręcamy dłonie grzbietami do siebie tak, by kciuki skierowane były w dół. Przekładamy jedną rękę przed drugą tak, by dłonie dotykały się wewnętrznymi stronami (kciuki są nadal skierowane w dół). Krzyżujemy palce dłoni. Zginamy ręce w łokciach i opieramy je na piersi. Zamykamy oczy, język kładziemy na podniebieniu. Oddychamy swobodnie. W takiej pozycji pozostajemy około 2 minut. Zwalniamy język, nogi, ręce swobodnie opuszczamy. Efekty: poprawa stabilności emocjonalnej, uwagi i koncentracji. Oddychanie przeponowe Wdychamy powietrze nosem. Oczyszczamy płuca, robiąc krótkie wydechy przez zaciśnięte wargi (wyobrażamy sobie, że chcemy utrzymać piórko w powietrzu). Kładziemy ręce na brzuchu – na wdechu ręce podnoszą się, a na wydechu opuszczają. Robimy wdech licząc do trzech. Zatrzymujemy oddech na 3 sekundy. Wydychamy, licząc do trzech. Ponownie zatrzymujemy oddech na 3 sekundy. Powtarzamy całość. Efekty: rozluźnienie centralnego układu nerwowego, poprawa głośnego czytania, mowy. Leniwe ósemki Rysujemy lub wodzimy oczami za przedmiotem po kształcie położonej ósemki (znaku nieskończoności). Zaczynamy zawsze od środka ósemki w lewo do góry lewą ręką, a następnie prawą ręką. Wyciągamy przed siebie lewą rękę, zaciskamy pięść, a kciuk kierujemy do góry. Rysujemy kciukiem w powietrzu po kształcie wodząc oczami za ręką, głowę trzymamy nieruchomo. Efekty: polepszenie koordynacji wzrokowej, integracja półkul mózgowych, poprawa mechanizmu czytania (ruch oczu z lewej do prawej), rozpoznawania znaków przy pisaniu, czytania ze zrozumieniem. Alfabetyczne ósemki Najpierw rysujemy kilka leniwych ósemek, a potem wpisujemy w kształt leżącej ósemki małe litery alfabetu, zachowując kierunek w lewo do góry. Efekty: poprawa znajomości zasad pisowni, twórczego pisania, koordynacji ręka - oko, rozpoznawania i kodowania symboli, zdolności manualnych, precyzji ruchowej. Słoń Wyciągamy lewą rękę w przód, grzbietem dłoni do góry. Głowę kładziemy na ramieniu wyciągniętej ręki. Nogi w kolanach lekko uginamy w małym rozkroku. Rysujemy ręką w powietrzu obszerne leniwe ósemki (ucho przyklejone do ramienia). Prostujemy całe ciało. Następnie to samo prawą ręką. Pamiętamy przy tym, że kierunek pisania to w lewo do góry. Efekty: stymulacja mowy, twórczego myślenia, rozwój pamięci długoterminowej, zintegrowanego widzenia, słyszenia i ruchu, polepszenie pisma. Motyl na suficie Podnosimy do góry głowę. Nosem na suficie kreślimy leżące ósemki. Zaczynamy w lewo do góry. Efekty: poprawa koordynacji wzrokowo-ruchowej, mechanizmu czytania i pisania. Kołyska Siadamy na podłodze. Ręce lekko ugięte opieramy z tyłu, utrzymując podniesiony tułów. Nogi zginamy w kolanach i podnosimy stopy do góry. Usuwamy napięcie w jednym biodrze, a potem w drugim, wykonując nieduże ruchy nogami. Efekty: rozwój umiejętności wzrokowego śledzenia ruchów w kierunku od lewej do prawej strony, nawyku skupiania uwagi i zrozumienia. Wahadło Opuszczamy jak najbardziej podbródek w dół i poruszamy nim powoli od jednego ramienia do drugiego, przy tym swobodnie oddychając. Efekty: polepszenie obuocznego patrzenia, głośnego i cichego czytania oraz pisania, umiejętności językowych, rozluźnienie centralnego układu nerwowego. Kobra Siadamy, opieramy dłonie na stole, trzymamy plecy rozluźnione. Zaczynamy oddychać, jakby od podstawy kręgosłupa. Skupiamy się na oddechu. Efekty: przekraczanie środkowej linii ciała, rozluźnienie centralnego układu nerwowego, poprawa obuocznego widzenia, słuchania ze zrozumieniem, umiejętności mowy, kontroli motoryki precyzyjnej. Pompowanie piętą Stajemy prosto. Wysuwamy jedną nogę do tyłu, stawiając ją na palcach. Na wydechu zginamy w kolanie nogę, stojąc z przodu, a piętę tylnej nogi staramy się postawić na podłodze. Na wdechu podnosimy się, prostując przednią nogę i podnosząc piętę tylnej nogi. Tylna noga powinna być wyprostowana. Zmieniamy nogi. Efekty: integracja tylnych i przednich części mózgu, rozwój wyraźnej mowy i językowych umiejętności, polepszenie słuchania ze zrozumieniem, czytania ze zrozumieniem, zdolności twórczego pisania oraz do zakańczania rozpoczętego procesu. Sowa Jedną ręką chwytamy mocno mięśnie barku. Obracamy głowę powoli w lewo, a potem w prawo – podbródek trzymamy prosto. Głową sięgamy maksymalnie w prawo i w lewo, aby rozluźnić mięśnie szyjne. Robimy wdech, gdy głowa jest w skrajnym położeniu, w miejscu gdzie ręka trzyma ramię, a wydech w czasie obrotu głowy. Powtarzamy, trzymając drugą ręką drugie ramię. Efekty: poprawa uwagi, percepcji i pamięci słuchowej, rozwój luźnego ruchu oczu, polepszenie słuchania ze zrozumieniem, mowy i ustnych komunikatów, matematycznych wyliczeń, wsparcie w pracy z komputerem. Aktywna ręka Podnosimy rękę do góry i chwytamy ją drugą ręką. Podniesiona ręka stawia opór ręce ją trzymającej. Powtarzamy ćwiczenie na wydechu w czterech kierunkach: w stronę głowy, do przodu, do tyłu, od ucha, zmieniając ręce. Efekty: rozwój wyraźnej mowy i językowych zdolności, rozluźnianie przepony, poprawa koordynacji wzrokowo-ruchowej, kaligrafii, znajomości zasad pisowni. Wypady Rozstawiamy nogi szerzej od pleców, tak by stopy znajdowały się względem siebie pod kątem prostym. Zginamy jedną nogę w kolanie, drugą nogę trzymamy prosto. Prostujemy tułów. Robimy wypad na zgiętą nogę, odwracając głowę w jej stronę. Efekty: rozwój percepcji przestrzennej, relaksacji całego ciała, zrozumienia, aktualizacji pamięci krótkoterminowej. Luźne skłony Siadamy i krzyżujemy nogi w kostkach. Robimy luźny skłon tułowia do przodu, wyciągając ręce przed siebie (jakby oddając ciało działaniu przyciągania ziemskiego). Efekty: polepszenie odczuwania uziemienia i stabilności, wzrokowej integracji, czytania ze zrozumieniem, liczenia w pamięci, abstrakcyjnego myślenia. Zginanie stopy Siadamy, zginamy nogę w kolanie i kładziemy ją na udzie drugiej nogi, tak by zewnętrzna kostka dotykała uda. Końcami palców chwytamy podstawę i miejsce mocowania mięśnia podudzia. Zginamy i prostujemy stopę. Efekty: integracja tylnych i przednich części mózgu, rozwój wyraźnej mowy i językowych umiejętności, poprawa czytania i słuchania ze zrozumieniem, zdolności twórczego pisania, podążania za logiką zadania i dokończenia go. Kapturek myśliciela Dużymi palcami i kciukiem chwytamy małżowinę uszną i masujemy ją (odciągając do tyłu i ściskając). Masaż zaczynamy od góry i przesuwamy się w dół do płatka ucha. Efekty: poprawa percepcji słuchowej, słuchania własnego głosu w czasie mówienia, dobrej pracy pamięci krótkoterminowej, doskonalenie dialogu wewnętrznego, zgodnego słuchania obydwoma uszami, słuchania ze zrozumieniem, wsparcie w wystąpieniach publicznych, śpiewie, grze na instrumencie. Energetyczne ziewanie Dotykamy końcami palców miejsca na zębach, tuż przed miejscem, gdzie łączy się dolna szczęka z górną, masujemy to miejsce. Lekko otwieramy usta, wyobrażamy sobie, że ziewamy. Efekty: poprawa percepcji sensorycznej, motorycznych funkcji oczu i mięśni odpowiadających za dźwięk i żucie, polepszenie uwagi i percepcji wzrokowej, komunikacji, umiejętności wybierania potrzebnej informacji, głośnego czytania, twórczego pisania, wsparcie w wystąpieniach publicznych. Punkty na myślenie Jedną ręką masujemy punkty (miękkie miejsca pod obojczykami z lewej i prawej strony klatki piersiowej), a drugą rękę kładziemy na pępku. Niech trwa to około 2 minuty. Efekty: przekazanie informacji z prawej półkuli do lewej połowy ciała i odwrotnie, stymulacja aorty, likwidacja odwracania liter i cyfr, prawidłowe układanie ciała podczas czytania. Punkty pozytywne Dotykamy lekko końcami palców punktów, które znajdują się na czole, bezpośrednio nad oczami, równo po środku między linią włosów a brwiami. Efekty: wzmocnienie czołowych części mózgu, osłabienie reakcji odruchów wymuszonego działania, pozytywny wpływ na procesy nauki pisania, matematyki, pamięci długoterminowej. Punkty uziemienia Końcami palców jednej ręki dotykamy brody pod dolną wargą, a palce drugiej ręki kładziemy na górnej części kości łonowej. Patrzymy w dół (na podłogę). Efekty: praca w polu środkowym, stabilność, uziemienie (wodzenie oczami w dole dla rozwoju umiejętności widzenia z bliska), umiejętności organizacyjne (ruch oczu w pionie i poziomie), umiejętność nie gubienia wierszy i kolumn w czasie czytania, pisanie i prace matematyczne. Punkty równowagi Jedną rękę kładziemy na wgłębieniu u podstawy czaszki, za uszami, a drugą na pępku. Zmieniamy położenie rąk. Efekty: pobudzenie i koncentracja świadomości, wsparcie w podejmowaniu decyzji, rozluźnienie napięcia przy ruchu szczęk i kości czaszki, lepsze rozumienie podtekstu zapisanego między wierszami, punktu widzenia autora tekstu. Punkty przestrzeni Końcami palców jednej ręki dotykamy miejsca między górną wargą a nosem, drugą rękę kładziemy tuż powyżej kości łonowej. Wzrok kierujemy do góry. Zamieniamy ręce. Efekty: rozluźnienie centralnego układu nerwowego, poprawa percepcji głębokości wyobrażenia, zdolności widzenia blisko i daleko, wsparcie umiejętności organizacyjnych, skupienia na zadaniu. Owocnej gimnastyki! Zobacz także: Kinezjologia edukacyjna Paula Dennisona Opublikowano: 11 listopada 2011 Kinezjologia edukacyjna ,,to nauka o ruchu” jak ją określił sam autor P. Dennison. Jest to praktyczny i dynamiczny system, który wykorzystuje proste ruchy ciała, żeby zintegrować funkcję mózgu. Nazywana jest także ,,gimnastyką mózgu”. Dzięki wykorzystaniu ćwiczeń, wszystkie części mózgu włączają się i współpracują, żeby poprawić każdą wybraną umiejętność. Jest to metoda poprawiająca efektywność uczenia się, komunikowania, kreatywności oraz wydajności pracy. Ćwiczenia pomagają opanować stres, zapewniają prawidłową korelację między umysłem i ciałem. PUNKTY NA MYŚLENIE Stajemy swobodnie w lekkim rozkroku. Jedną dłoń kładziemy na pępku, drugą masujemy dwa punkty, są to wgłębienia znajdujące się tuż pod obojczykami po obu stronach mostka (20-30s), spokojnie oddychamy. Zmieniamy ręce. Dzięki temu ćwiczeniu zwiększamy przepływ energii, poprawiamy równowagę lewej i prawej strony ciała, odprężamy się i aktywizujemy. RUCHY NAPRZEMIENNE Ćwiczenie polega na naprzemiennym marszu w miejscu: unoszenie nogi zgiętej w kolanie i dotykanie przeciwną ręką, zginanie nogi z tyłu i dotykanie do stopy przeciwną ręką, unoszenie nogi zgiętej w kolanie i dotykanie do kolana łokciem przeciwnej ręki. Aktywizuje działanie mózgu, koordynuje pracę rąk, podwyższa zręczność rąk, usprawnia narząd wzroku, poprawia wymowę, pisanie, słuchanie, czytanie i rozumienie, zwiększ koordynację prawej i lewej strony ciała. POZYCJA DENISSONA (zwana też pozycją Cooka) Cel, to przekroczenie linii środka, jak największe skręcenie ciała. Stajemy swobodnie, krzyżujemy nogi w kostkach. Ręce wyciągamy przed siebie krzyżujemy w nadgarstkach, palce splatamy. Teraz splecione ręce wykręcamy i opieramy na mostku – oddychamy. Ćwiczenie pomoże w rozładowaniu stresu, przywraca koncentrację poprawia wymowę i uważne słuchanie. LENIWE ÓSEMKI Rysujemy ósemkę (leżącą) naprawdę lub w wyobraźni kierunek, zawsze do góry w lewo. Można robić ósemki oczami zawsze bardzo powoli oddychając głęboko. Możemy rysować kciukiem przed sobą w powietrzu lub obiema rękoma. Schemat leżącej ósemki kojarzy się z dwiema półkulami mózgu a jednym z ważnych elementów tego ćwiczenia jest właśnie integracja i aktywizacja zasobu obu półkul. SŁOŃ Ósemka rozruszająca całe ciało. Stajemy w rozkroku. Prostujemy rękę przed siebie ( to trąba słonia). Do boku przykładamy ucho z taką siłą, aby utrzymać kartkę. Wykonujemy w powietrzu ósemki (początek w górę w lewo). Druga ręka oparta na kości ogonowej (ogonek słonia). Kolana miękko balansują, oddychamy głęboko. Ćwiczenie to znakomicie relaksuje mięśnie szyi i barków, a ponadto poprawia wzrok, pisanie, czytanie, słuchanie, koncentrację. Wskazane dla dyslektyków. KREATYWNE BAZGRANIE Rysowanie tego samego obrazka obiema rękoma jednocześnie. Głęboka relaksacja ramion i oczu. KAPTUREK MYŚLICIELA Odwijamy ucho z góry do dołu zamykamy oczy i słuchamy. To samo robimy z drugim uchem. Pobudza cały mechanizm słuchu, pobudza pamięć. Przydatne w zapamiętywaniu informacji. Stymulacja receptorów w uchu zewnętrznym pobudza cały mechanizm słuchu. ENERGETYCZNE ZIEWANIE Ćwiczenie polega na masowaniu mięśni wokół stawu skroniowo-żuchwowego (między szczęką a żuchwą) w czasie ziewania. Ćwiczenie rozluźnia cały obszar twarzy. Wspomaga efektywniejszą werbalizację i komunikację. Wskazane u dzieci z trudnościami w czytaniu. SOWA Uchwyt dłonią ramienia przeciwległej ręki, ścisk mięśnia, głęboki oddech, głowa Zostaw odpowiedź Musisz się zalogować aby móc komentować.

kinezjologia edukacyjna paula dennisona ćwiczenia